دنیای قشنگ الهام

حسین

lillie — Fri, 25 Dec 2009 10:39:11 GMT

حسین

تو ای حسین با تو چه بگویم؟

"شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هائل"

و تو ای چراغ راه

ای کشتی رهایی

ای خونی که از آن نقطه صحرا

جاودان می تپی و می جوشی

و در بستر زمان جاری هستی

و بر همه نسل ها می گذری

و هر زمین حاصل خیزی را سیراب خون می کنی

و هر بذر شایسته را در زیر خاک می شکافی و می شکوفانی

و هر نهال تشنه ای را به برگ و بار حیات و خرّمی می نشانی

ای آموزگار بزرگ شهادت!

برقی از آن نور را بر این شبستان سیاه و نومید ما بیفکن!

قطره ای از آن خون را

در بستر خشکیده و نیم مرده ما جاری ساز!

و تفی از آتش آن صحرای صحرای آتش خیز را

به این زمستان سرد و فسرده ما ببخش!

ای که "مرگ سرخ" را برگزیدی

تا عاشقانت را از"مرگ سیاه" برهانی

تا با هر قطره خونت

ملتی را حیات بخشی و تاریخی را به تپش آری

و کالبد مرده و فسرده عصری را گرم کنی

و بدان جوشش و خروش زندگی و عشق و امید دهی!

ایمان ما ملت ما تاریخ فردای ما کالبد زمان ما

"به تو و خون تو محتاج است"

یا حسین

lillie — Sun, 20 Dec 2009 12:28:10 GMT

در عجبم ازمردانی که خودزیرشلاق ظلم و ستم زندگی میکنند و برحسین میگریند که آزادانه زیست

دکتر شریعتی

توی عزاداری هاتون منو هم شریک بدونید...

بعد از مدت ها

lillie — Thu, 10 Dec 2009 10:47:18 GMT

سلام به همه

بعد از مدت ها با یه آپ جدید برای رفقای گل(چاکریم)

یه چیزی... می شه نظرتونو راجع به مطلب زیر به من بگید؟

(هر چیزی که ازش برداشت می کنید.نکات نگارشی و کم و کاستی هاش)

هر چیزی که به ذهنتون می رسه....

اهم اهم گوش کنید:

«کوچه محو در تاریکی است

هوا سرد است.سرد سرد

صدای جیرجیرک ها به گوش نمی رسد

شاید جیرجیرک ها هم یخ زده باشند

زمین لباس عروسی بر تن کرده

لباس عروسی از جنس یخ و برف.سفید سفید

هیچ کرمی جرئتش ندارد که روی این لباس سفید بلولد

یخ می زند...

ناگاه ابر ها به کناری می روند و آسمان گرمی و نور را به زمین می آورد

خورشید باجذبه و مصمم برف ها را آب می کند و جویباری را ه می اندازد

گلی میروید.شاید بهار شده.ولی نه ننه سرما بهار را در کنجی حبس کرده

و اما گل نویدی است از بهار که دور از چشم سرما خود را به زمین رسانده

تا بگوید با یک گل بهار نمی شود

بگوید ای گل ها و ای درختان ...ای چشمه ها و ای جویباران

ای شالیزار ها و ای باغچه ها ...ای مورچه ها و ای حیوانات

ای انسان ها...و ای انسان ها از خواب برخیزید

که این خواب زمستانی را پایانی نیست

از خواب برخیزید و به جنگ زمستان بروید. او را شکست دهید

یک گل کافی نیست.

...و بهار خواهد آمد.خیلی زود...»

چطور بود؟

13 آبان سبز به دستان کودتاگران به خون کشیده شد ....

lillie — Wed, 04 Nov 2009 16:10:41 GMT

امروز وقتی از دور می دیدم چگونه با باتوم به شهروندانی که تنها جرمشان راه رفتن در پیاده رو بود ، تنها جرمشان رسیدن به مقصد بود ، تنها جرمشان نداشتن محافظ شخصی بود ، تنها جرمشان این بود که خود را مزدور دیگران نکرده بودند و تنها جرمشان ایرانی بودن بود ، حمله می شود ، قوی تر ها می گریزند و ضعیف تر ها اعم از زن و کودک بر زمین افتاده و مورد عنایت وحشیانه ترین برخوردها که بعضا صحنه هایی از آن ها را در تلویزیون به عنوان وحشیگرهای رژیم های غاصب می بینیم ، قرار می گیرند . آنگاه فهمیدم قدرت چگونه می تواند از انسانها ، موجوداتی هار و حیوان صفت بسازد . فرقی نمی کند در کدام نقطه از زمین هستی و از چه گونه ای از جانوران خاکی تنها باید احساس خطر از دست رفتن قدرت را کنی آنگاه است که می شود فهمید انسانی و یا حیوان آدم نما ....

امروز یکی از سیاه ترین روز های حکومت بود ، روز وحشیگری ، روز برملا شدن دروغگویی زورگویان ، روز آشکار شدن باطن دورویان و روز سبزی که با دستان ظلم به رنگ سرخ در آمد .

ولی جای شکرش باقیست هنوز می توان انسانیت را در گوشه ای از همین آشفته بازار دید ٬ آن زمان که مردی باتوم خورده و عصبانی نیمه آجری برمی دارد وقتی همراهان ملامتش می کنند که ممکن است باعث آسیب به اموال مردم شود ٬ مرد نادم آجر را رها می کند . آری می بایست تفاوت را در برخورد ها احساس کرد . امیدمان به آنکه ناظر بر اعمال همگان است .

امروز در راه برگشت صدای فریبنده استاد جان تازه ای به جسم خسته ام بخشید :

ای شادی ِ آزادی !

روزی که تو بازآیی

با این دل ِ غم پرورد

من با تو چه خواهم کرد ؟

غم هامان سنگین است

دل هامان خونین است

از سر تا پامان خون می بارد

ما سر تا پا زخمی

ما سر تا پا خونین

ما سر تا پا دردیم

ما این دل ِ عاشق را

               در راه ِ تو آماج ِ بلا کردیم

می گفتم :روزی که تو بازآیی

من قلب ِ جوانم را

    چون پرچم ِ پیروزی بر خواهم داشت

وین بیرق ِ خونین را

بر بام ِ بلند ِ تو خواهم افراشت

میگفتم :روزی که تو باز آیی

این خون ِ شکوفان را

چون دسته گل ِ سرخی

در پای تو خواهم ریخت

وین حلقه ی بازو را

در گردن ِ مغرورت

خواهم آویخت

ای آزادی !

بنگر ! آزادی !

این فرش که در پای تو گسترده ست

                                       از خون است

این حلقه ی گل خون است

گل خون است ...

ای آزادی !

از ره ِ خون می آیی

اما می آیی و من در دل می لرزم :

این چیست که در دست ِ تو پنهان است ؟

این چیست که در پای تو پیچیده ست ؟

ای آزادی ! آیا با زنجیرمی آیی ؟ ...

هوشنگ ابتهاج

lillie — Fri, 30 Oct 2009 17:20:18 GMT

سال ها تاریخ شمسی گشت و گشت.شادمان شد تا شنید این سرگذشت.روز میلاد امام هشتم است

هشت هشت جمعه ی هشتاد و هشت...

جییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییغ

هووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووووورا

عید شما مبارک....................................................عید شما مبارک

lillie — Sat, 17 Oct 2009 10:51:55 GMT

_{پول.با پول می توان:خانه خرید ولی آشیانه نه.رختخواب خرید ولی خواب نه ساعت خرید ولی زمان نه. می توان کتاب خرید ولی دانش نه. مقام خرید ولی احترام نه. دارو خرید ولی سلامتی نه. خون خرید ولی زندگی نه.و بلاخره می توان قلب خرید ولی عشق را نه...}

_{(چارلی چاپلین)}

lillie — Mon, 28 Sep 2009 16:04:33 GMT

انسان نمی تواند به آسمان نیندیشد چگونه می تواند؟

مگر انسانهایی که عمر را پی چرا، به چریدن مشغولند

و سر به زمین فرو برده اند و پوزه در خاک دارند

و غرق در آب و علف اند اینها که "گوسفندان" دوپایند

علی شریعتی

lillie — Fri, 25 Sep 2009 13:39:00 GMT

ای انسان!

اگر نمی توانی اقیانوس باشی ،دریا باش ،اگرنه رو دخانه باش و اگر نمی توانی رودخانه باشی نهری کوچک

باش،اما هیچ گاه مرداب نباش.

نهری باش جاری.زلال و مهربان و با جوشش زیبایت زندگی را به همه هدیه کن چون وقتی حرکت می کنی هم

زنده ای و هم به دیگران زندگی می دهی ؛سبزه های کنار نحر را دیده ای چه زیبا چشم را نوازش می دهند و

ماوای پروانه های لطیف و زیبا هستند ؟! این ها به خاطر سخاوت و مهربانی نهر کوچک اما جاری است پس تو

هم با الهام از این رود کوچک جاری شو و بدان خدا در همه حال با توست...

موفق باش و جاری.

lillie — Wed, 23 Sep 2009 15:22:57 GMT

دنبال اسمش می گردی، می خواهی هر چه مال اوست، پیدا کنی... هر چیزی که تعلق به او دارد. حتی شاید دیگر فرقی نکند که او با تو باشد یا نه. برای خیالپردازی هایت خوراک می خواهی. می خواهی یک چیزی داشته باشی که به آن فکر کنی... می گردی... مطالب تقریبا تکراری است...

تو دنبال چیز بدی می گردی، مثلا خبر عروسی، یا خبری مثل اینکه از تو کاملا بریده باشد، پیدا نمی کنی... باز می گردی... آها! یک خبر بد! وطنش را تقریبا جا گذاشته است (نمی خواهم بگویم فروخته است... نه...)، جای دیگری برای همیشه قرار است زندگی کند... ولی این را قبلا دیده بودی... هنوز هم ناراحت کننده است... ولی تازه نیست...

ناگهان می بینی یک نفر دیگری هم هست با همان اسم و فامیل.. با همان اسم و فامیل! شاید هم کمی با همان خل بازی ها....

و یک دفعه می بینی: لا اقل اسم و فامیلش در دنیا تک نیست...

خبر خوبی است!

صفحات دیگر را دیگر نگاه نمی کنی...

یکی بود، تک بود، فقط خودش بود... ولی فعلا اسم و فامیلش بی نظیر نیست... نظیر دارد... شاید بعدا کسی را پیدا کنم...

می دانی چرا این کار را می کنی... می خواهی

بشکنی!

بشکن!

این بت را خرد کن! و بعد تکه هایش را بگیر و آخرین نگاه هایت را به آنها بینداز و با یک لبخند برو...

شاید تا این مقصد خیلی مانده باشد... ولی می دانی مقصدت کجاست

بشکن!

لحظاتی با دکتر شریعتی...

lillie — Mon, 14 Sep 2009 10:48:18 GMT

"در زندگی همیشه رفتن رسیدن نیست، ولی برای رسیدن باید رفت، در بن بست هم راه آسمان باز است... پرواز بیاموز !"

من رقص دختران هندي را بيشتر از نماز پدر و مادرم دوست دارم. چون آنها از روي عشق و علاقه مي‌رقصند ولي پدر و مادرم از روي عادت نماز مي‌خوانند

قول دادن بعضی چیز ها به بعضی افراد آسان است ولی وفای به عهد مشکل است گفتن اینکه ما عاشقیم آسان است ولی نشان دادن مداوم آن مشکل است

آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند. از «تن» تو هر چقدر هم که قوی باشد،ترسی ندارند. از گاو که گنده‌ تر نمی‌شوی، میدوشندت! از خر که قوی‌تر نمی‌شوی، بارت می‌کنند! از اسب که دونده‌ تر نمی‌شوی، سوارت می‌شوند!، اما آنها فقط از «فهمیدن» تو می‌ترسند

دکتر علی شریعتی