که من بیزارم از دیدار این خونبارِ ناهنجار
تفنگِ دست تو یعنی زبان آتش و آهن
من اما پیش این اهریمنی ابزار بنیان کن
ندارم جز زبانِ دل -دلی لبریزِ مهر تو
تو ای با دوستی دشمن.
زبان آتش و آهن
زبان خشم و خونریزی ست
زبان قهر چنگیزی ست
بیا، بنشین، بگو، بشنو سخن، شاید
فروغ آدمیت راه در قلب تو بگشاید
برادر! گر که می خوانی مرا، بنشین برادروار
تفنگت را زمین بگذار
تفنگت را زمین بگذار تا از جسم تو
این دیو انسان کش برون آید.
تو از آیین انسانی چه می دانی؟
اگر جان را خدا داده ست
چرا باید تو بستانی؟
چرا باید که با یک لحظه غفلت، این برادر را
به خاک و خون بغلطانی؟
گرفتم در همه احوال حق گویی و حق جویی
و حق با توست
ولی حق را -برادر جان-
به زور این زبان نافهم آتشبار
نباید جست...
اگر این بار شد وجدان خواب آلوده ات بیدار
تفنگت را زمین بگذار...
دانلود : http://homayounshajarian.blogfa.com/
ای انسان!
اگر نمی توانی اقیانوس باشی ،دریا باش ،اگرنه رو دخانه باش و اگر نمی توانی رودخانه باشی نهری کوچک
باش،اما هیچ گاه مرداب نباش.
نهری باش جاری.زلال و مهربان و با جوشش زیبایت زندگی را به همه هدیه کن چون وقتی حرکت می کنی هم
زنده ای و هم به دیگران زندگی می دهی ؛سبزه های کنار نحر را دیده ای چه زیبا چشم را نوازش می دهند و
ماوای پروانه های لطیف و زیبا هستند ؟! این ها به خاطر سخاوت و مهربانی نهر کوچک اما جاری است پس تو
هم با الهام از این رود کوچک جاری شو و بدان خدا در همه حال با توست...
موفق باش و جاری.